بررسی اصل صلاحیت تکمیلی دیوان کیفری بین المللی (ICC) در محاکمه مجرمان بین المللی

 

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اصل صلاحیت تکمیلی دیوان کیفری بین المللی (ICC) در محاکمه مجرمان  بین المللی صورت گرفته است. دیوان بین‎المللی کیفری (ICC) بعنوان اولین دادگاه دائمی بین‎المللی در سال ۱۹۹۸ بمنظور رسیدگی به جنایات بین‎المللی ارتکابی تشکیل گردید. ماهیت تکمیلی صلاحیت دیوان کیفری بین‌المللی، متضمن نوعی هماهنگی و پویایی در ساختار قضائی و تقنینی نظام‌های ملی است تا دولت‌ها بتوانند اولویت خود را در رسیدگی و تعقیب جرائم بین‌المللی محفوظ دارند. دیوان کیفری بین المللی صلاحیت رسیدگی به چهار جرم از شدید ترین جرایم را دارد : نسل کشی ، جرایم علیه بشریت ، جرایم جنگی و جرم تجاوز . منظور از تأسیس چنین دادگاهی ، تعقیب مرتکبین جرایم فوق در یک دادگاه مستقل بین المللی و الزام ایشان به پاسخگویی در محضر جامعه جهانی می باشد . مسئولیت اصلی در تعقیب و رسیدگی به جنایات موضوع صلاحیت دیوان با دادگاه‌های ملی است و در صورت عدم تمایل یا توانایی دادگاه‌های ملی یا نبود دستگاه قضایی مستقل و کارآمد، دیوان بین‌المللی کیفری اعمال صلاحیت خواهد کرد. به این ترتیب این دیوان مکمل محاکم ملی است اما جایگزین یا جانشین آنان نیست. افزایش ارتکاب جنایات بین المللی در چند دهه اخیر، اعضای جامعه بین المللی را در واکنش به این فجایع دردناک برانگیخته است. صلاحیت دادگاه کیفری بین المللی، آن گونه که در اساسنامه این دادگاه آمده است،رسیدگی به جنایات بین المللی را در برمی گیرد. دیوان کیفری بین المللی  نخستین مرجع قضایی دایمی بین المللی برای رسیدگی به جنایات مهم است و اصل صلاحیت تکمیلی، یکی از ویژگی های منحصر به فرد دیوان کیفری بین المللی است که رابطه میان دیوان و مراجع قضائی ملی را تنظیم می کند. به موجب این اصل دیوان در رسیدگی به جنایات بین المللی در صورتی به اعمال صلاحیت می پردازد که دادگاه های داخلی «مایل» یا «قادر» به رسیدگی نباشند. بنابراین در وهله نخست این حق و شاید وظیفه دولت ها است که صلاحیت کیفری خود را بر کسانی که مسؤول ارتکاب جنایات بین المللی هستند، اعمال نمایند .

واژگان کلیدی: صلاحیت تکمیلی، محاکمه مجرمان، دادگاههای ملی ، دیوان کیفری بین المللی .

 

پایان نامه کارشناسی ارشد حقوق

۱۱۵ page

word

Sorry, the comment form is closed at this time.