تأثیر آثار منثور قرن پنجم و ششم و هفتم در مثنوی مولانا

 

چکیده:

این پژوهش به بررسی تأثیر منابع منثور عرفانی قرن پنجم،  ششم و هفتم هجری قمری بر مثنوی مولانا (با تأکید بر روضه المذنبین، انس تایبین، کشف‌المحجوب، معارف، مناقب الصوفیه) می‌پردازد. از نتایج و تحلیل‌های به‌دست‌آمده در این پژوهش می‌توان گفت که معارف سلطان العلماء  معارف برهان محقق و مقالات شمس تبریزی (از حیث الفاظ و تعبیرات و قصص و مضامین در مثنوی تأثیری ژرف و روشن دارد و بسیاری از مشکلات مثنوی را به‌وسیله آن می‌توان بازگشود) این کتاب‌ها بعد از قرآن و احادیث به‌منزله سرچشمه‌های اصلی افکار مولاناست. از میان مؤلفات پیشینیان، بیش از همه آثار محمد غزالی مطمح نظر مولانا بوده است. طرز و شیوه بحث و افکار و اطلاعات حجه‌الاسلام در احیاءالعلوم اثری عمیق در فکر مولانا به‌جا گذاشته است. آثار منظوم و منثور حکیم سنایی و فریدالدین عطار نیشابوری خاصه حدیقه‌الحقیقه و تذکره‌الاولیاء و منطق‌الطیر موردتوجه حضرت مولانا بوده و مثنوی را بر وزن منطق‌الطیر و در بحر رمل مسدس مقصور سروده است.

پایان نامه کارشناسی ارشد

۱۷۶ page

word

Sorry, the comment form is closed at this time.