ساخت و شناسایی غشاهای ماتریس مرکب پلی وینیلیدین فلوراید- نانو کامپوزیت ساختارهای آلی فلزی بر پایه کادمیوم-ایزوفتالیک اسید برای جداسازی نیتروژن از هوا

 

چکیده

ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺖ ﻏﺸﺎی ﻣﺎﺗﺮﯾﺲ مرکب ﺑﻪ روش ﺟﺪاﯾﺶ ﻓﺎزی، غلظتهای مختلف کادمیوم-ایزوفتالیک اسید ﺑﻪ ﻣﺤﻠﻮل پلیمری پلی ایمید(PI)، پلی سولفون (PSU)، پلی وینیلیدن دی فلوراید(PVDF) با درصد ترکیبهای مختلف در حلال ان-متیل-۲-پیرولیدون(NMP)اضافه شدند. ساختار سطح مقطع و سطح ﺑﺎﻻﯾﯽ ﻏﺸﺎﻫﺎ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ روﺑﺸﯽ(SEM) و ﺑﺮای ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ خصوصیات شیمیایی و تجزیه و تحلیل ساختار آلی-فلزی (MOF) از آﻧﺎﻟﯿﺰ طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس(EDAX) اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﻄﻊ MOF ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ هندسه حفره های این ترکیب لایه ای (Slits) می‌باشد و با افزایش غلظت MOF ساختار لایه ای آن بزرگتر شد. از ﻏﺸﺎﻫﺎی ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه در ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺟﺪاﺳﺎزی ﮔﺎز نیتروژن از هوا استفاده گردید. با افزایش غلظت MOF نفوذپزیری غشاء افزایش داشته است بطوریکه با افزایش غلظت MOF از صفر تا یک درصد وزنی ﻧﻔﻮذﭘﺬﯾﺮی ﮔﺎز نیتروژن از ۸۰ به ۸۹ درصد رسیده است. ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﻣﯽ ﺗﻮان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻏﺸﺎی ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺎ درصد ترکیب ۲۰ دصد وزنی پلی ایمید، ۵ دصد وزنی پلی سولفون و ۱ درصد وزنی پلی وینیلیدین دی فلوراید باﻏﻠﻈﺖ ۱ درصد وزنی از MOF دارای ﺳﺎﺧﺘﺎری ﺑﻬﯿﻨﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻔﻮذ ﭘﺬﯾﺮی ﮔﺎز نیتروژن را ﺑﻪ ﻣﯿﺰان ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ اﻓﺰاﯾﺶ داده است.

 

کلمات کلیدی: ﺟﺪاﺳﺎزی ﻏﺸﺎﯾی ﮕﺎز، ﻏﺸﺎی ﻣﺎﺗﺮﯾﺲ ﻣرکب، ﻧﻔﻮذﭘﺬﯾﺮی ﮔﺎز، ساختار آلی-فلزی، کادمیوم-ایزوفتالیک اسید.

 

پایان نامه شیمی کارشناسی ارشد

۸۹page

word

 

Sorry, the comment form is closed at this time.