ساخت و مشخصه بندی غشاهای ماتریس مرکب پلی وینیلیدن فلوراید-نانو خاک رس (Cloisitc) جهت کاربرد تماس دهنده غشایی

 

تا کنون تکنولوژی های مختلفی برای جداسازی دی اکسید کربن بعنوان مهمترین گاز گلخانه ای از جریانهای گازی و دودکشها در صنایع مختلف بکار گرفته شده اند مثل: برجهای جذب فیزیکی و شیمیایی- جذب سطحی با جامدات- سیستمهای سرمایی- جداسازی غشایی. بمنظور حداقل کردن هزینه جداسازی دی اکسید کربن و اثرات مخرب زیست محیطی این گاز تنها تکنولوژی های با کارایی بالای جداسازی در اولویت قرار می گیرند. بدلیل مزایای بیشمار تماس دهنده های غشایی نسبت به تماس دهنده موجود برای جذب و دفع گازهای اسیدی از محلول های مایع تحقیقات در این زمینه در حال افزایش می باشد. در حقیقت تماس دهنده های غشایی سطح تماس بالایی بین گاز و مایع ایجاد میکنند که باعث کوچک شدن سیستم جداسازی می گردد. همچنین تماس غیر مستقیم بین گاز و مایع مانع از بروز مشکلات عملیاتی می گردد. از معایب این سیستم ها مرطوب شدن غشاها با فاز مایع می باشد که میتواند بطور جدی مقاومت انتقال جرم را افزایش داده و راندمان جداسازی را کاهش دهد. همچنین مقاومت مکانیکی و پایداری با محلول های مایع بسیار مهم می باشد. جهت جلوگیری از مرطوب شدن امروزه غشاهای ابگریز توسعه یافته اند ولی جاذب های شیمیایی بمرور زمان میتوانند ساختار غشا را تغییر داده و مرطوب شدن غشا را موجب شوند. در این تحقیق غشاهای ماتریس مرکب PVDF بهمراه نانو خاک رس برای دفع CO2 از محلول دی اتانول آمین مورد بررسی قرار خواهد گرفت.  با بهینه کردن ساختار غشاهای متخلخل در سیستم های تماس دهنده غشایی میتوان مقاومت مکانیکی و مقاومت مرطوب شدن غشاها را افزایش داد.

پایان نامه کارشناسی ارشد مهندسی شیمی فصل اول و دوم

 

۶۸ page

word

 

Sorry, the comment form is closed at this time.