مطالعه آزمایشگاهی استفاده از بیوراکتور‌های غشایی (MBR) با هدف حذف استایرین بوتا دی ان در مجتمع پتروشیمی

 

چکیده

وجود ماده شیمیایی استایرن در پساب واحد BDSR مجتمع پتروشیمی بندر امام سبب بروز مشکلات متعددی از نظر بهداشتی- زیست محیطی و راهبری سیستم تصفیه پساب این واحد شده است. از آنجا که تصفیه پساب حاوی این نوع ماده دشوار می‌باشد. لذا در پژوهش حاضر با رویکرد بررسی امکان بکارگیری بیوراکتورغشایی در تصفیه این پساب، به بررسی روش های مختلف تصفیه این نوع پساب‌ و قابلیت روش های متداول برای حذف آلودگی های آن پرداخته شده است. از میان روش های مختلف تصفیه پساب، روش های بیولوژیک که از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه هستند، بیشتر مورد توجه بوده و تا حدی توانایی تصفیه این پساب را دارا می‌باشند. اما با توجه به ماهیت پساب مورد تحقیق، برای کارآیی مطلوب تصفیه، باید از روش های پیشرفته تصفیه استفاده کرد. در این میان بیوراکتورهای غشایی به دلیل قابلیت بالای تصفیه، نیاز به فضای کمتر، تولید لجن کم، تحمل پذیری بالا، مقاومت در مقابل شوک های فرایندی، زمان ماند کمتر مورد نیاز و همچنین قابلیت بازیافت آب، نسبت به سایر روش ها برای چنین پسابی ارجحیت دارند و مناسب ترند. نتایج آزمایش های انجام شده بر روی پساب خروجی نشان داد که فرآیند بیوراکتور های غشایی دارای بازده حذف بالای ۹۰% می‌باشد. خوراک مورد استفاده در این مطالعه طبیعی ­و نسبت COD:N:P[1] آن، برابر ۱۰۰:۵:۱ بوده است. به منظور راه­ اندازی این سیستم, مقداری لجن از تصفیه خانه شرکت پتروشیمی فجر تهیه و به درون سیستم تلقیح گردید و با افزایش تدریجی غلظت خاش (COD) در خوراک ورودی، به تصفیه پساب حاوی استایرن سازگار گردید. پس از آن کارایی سیستم در چهار زمان ماند هیدرولیکی ۲۲، ۱۸، ۱۲ و ۶ ساعت که به ترتیب تامین کننده بار های آلی kg COD/m3.d72/2، kg COD/m3.d 33/3، kg COD/m3.d 5 وkg COD/m3.d 10 بوده اند، بررسی شد. مشاهده شد بیوراکتور غشایی در هر ۴ زمان ماند هیدرولیکی، ۹۹% از خاش ورودی را حذف کرده است. در بیوراکتور غشایی و در زمان های ماند هیدرولیکی ۱۲ و ۶ ساعت مشاهده شد گرانروی مایع درون بیوراکتورغشایی افزایش یافته و ریزاندام های موجود در آن به صورت پراکنده در آمده اند که هر دو

[۱] – Biological Oxygen Demand: Nitrogen: Phosphorus

۱۰۰ page

word

Sorry, the comment form is closed at this time.