مقایسه عملکرد غشاهای الیاف میان‌تهی پلی وینیلیدین فلوراید و پلی سولفون برای دفع گاز دی اکسید کربن از دی اتانول آمین در سیستم تماس دهنده غشایی گاز- مایع

 

چکیده

غشاهای الیاف میان‌تهی با استفاده از پلیمرهای پلی وینیلیدین فلوراید و پلی سولفون به روش جدایش فازی ساخته شدند و پارامترهایی مانند متوسط شعاع منافذ، تخلخل مؤثر سطح غشا، فشار بحرانی ورود آب، نفوذپذیری گاز، زاویه تماس آب با سطح غشا و تخلخل کلی غشا بررسی گردیدند. همچنین ساختار غشاهای ساخته شده با میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان داد که غشای پلی سولفون دارای ساختار انگشت مانند ضخیم نزدیک سطح خارجی غشا همراه با ساختار اسفنج مانند با ضخامت کم نزدیک سطح داخلی غشا و غشای پلی وینیلیدین فلوراید دارای ساختار اسفنج مانند ضخیم همراه با ساختار انگشت مانند با ضخامت کم در سطح داخلی و بیرونی غشا می‌باشند. غشای پلی وینیلیدین فلوراید در مقایسه با غشای پلی سولفون مقاومت در مقابل خیس شوندگی، تخلخل مؤثر سطح، زاویه تماس با آب و نفوذ گاز نیتروژن بیشتری را نشان داد. آزمایش دفع گاز دی اکسید کربن از محلول دی اتانول آمین در یک سیستم تماس دهنده غشایی گاز-مایع انجام گرفت. نتایج نشان می‌دهند که در شدت جریان‌های کم از مایع جاذب شار دفع گاز دی اکسید کربن غشای پلی سولفون از غشای پلی وینیلیدین فلوراید بیشتر است ولی با افزایش شدت جریان مایع شار دفع غشای پلی وینیلیدین فلوراید به میزان قابل توجهی از غشای پلی سولفون بیشتر می‌شود. در سرعت جریان مایع m/s 7/0 بیشترین میزان دفع برای غشاهای پلی وینیلیدین فلوراید و پلی سولفون به ترتیب به میزان  (mol/m2 s)3-10 ×۷۶/۱ و (mol/m2 s)3-10 ×۳۸/۱بدست آمد. همچنین بیشترین بازده دفع به میزان %۷/۸۶ برای غشای پلی وینیلیدین فلوراید بدست آمد.

کلمات کلیدی: دفع گاز، محلول دی اتانول آمین، تماس دهنده غشایی گاز- مایع، غشای الیاف میان‌تهی.

پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مهندسی شیمی

۹۰ page

word

Sorry, the comment form is closed at this time.